O parafii

Chwaliszew początkowo dzielił się na trzy miejscowości: Chwaliszew wieś, Piaski kolonia i Zobki (Sobken) pustkowie. Pod koniec XIX w. zamieszkiwało tam łącznie 409 osób (385 katolików i 17 ewangelików) w 52 domach.Chwaliszew na początku był gniazdem rodowym rodu Chwalczewskich, później należał do Sobockich, Skarbków, Kossowskich, Łaszczyńskich, Koszutskich, Karnkowskich i Potockich.. Część wsi należała do Opalińskich i Zborowskich, Czarnkowskich, Karnkowskich, Gądkiewiczów, a na końcu do Thurn ud Taxisów.

Pierwszy kościół, jeszcze drewniany, powstał w Chwaliszewie zapewne w XIV w. Był wówczas pw. św. Mikołaja. Chwaliszew należał do parafii Zduny, a świątynia pełniła wówczas funkcję filialną. W 1540 r. Chwaliszew trafił pod opiekę parafii w Sulmierzycach.

Druga, również drewniana świątynia powstała z bali dębowych i sosnowych, z małą wieżą i gontowym dachem ok. 1680 r. Remont został przeprowadzony w 1867 r.. Trzy lata później książę Maksymilian Karol von Thurn und Taxis ufundował nowy ołtarz św. Mikołaja z trzema złotymi kulami. Już w 1891 r. wybudowano nowy, obecny, murowany kościół. 27 czerwca 1925 r. kardynał ks. Edmund Dalbor wydał dekret erygujący parafię św. Mikołaja Biskupa w Chwaliszewie, a dekret wszedł w życie 1 stycznia 1925 r. Administratorem został ks. Witold Sendłak z Sulmierzyc.

Dopiero 1 sierpnia 1939 r. pierwszym samodzielnym proboszczem został ks. Józef Staszak. Jego działalność przerwał wybuch II wojny światowej. Kolejnym proboszczem był ks. Stefan Kukiełczyński (1945-1946), a po nim równocześnie z Biadkami - ks. Mieczysław Grzesiek (1946-1959). Kolejnym, samodzielnym już proboszczem został ks. Feliks Włodarczyk. To w jego okresie adp. Antoni Baraniak dokonał konsekracji kościoła - 21 sierpnia 1965 r.

Łukasz Cichy